Napoleon Bonaparte na wyspie Elba

Opinie na temat słynnego na całym świecie wodza Napoleona były od wieków podzielone. Ludzie świeccy i ludzie z historią spierają się do dziś, czy Napoleon był bardziej genialnym wodzem, czy tylko zwykłym zbrodniarzem wojennym. Niezależnie jednak od jego wysiłków militarnych, watażka zadbała o to, by Napoleon i Elba na zawsze byli ze sobą związani.

Ścieżka życia Napoleona

W 1769 r. w Ajaccio, stolicy Korsyki, urodził się przyszły wódz wojenny jako Napoleone Buonaparte. Rodzina Napoleona pochodziła pierwotnie z Włoch i należała do niższej szlachty. W sumie rodzice Napoleona wychowywali 8 rodzeństwa w ogromnym ubóstwie. W wieku prawie 9 lat Napoleon otrzymał stypendium, aby wstąpić do Szkoły Wojskowej Brienne i tam szkolić się według królewskich standardów. Stypendium to zostało udostępnione przede wszystkim członkom zubożałej arystokracji, aby promować tę klasę społeczną i dać im perspektywę. Ponieważ jednak Napoleon miał silny akcent korsykański czysto językowy, mówi się, że został wykluczony z innych uczniów w Brienne. W rezultacie szybko przekonał się, że do zdobycia uznania i przyjęcia do społeczności potrzebne są mu umiejętności wojskowe, co osiągnął również jako wzorowy uczeń.

Powstanie wodza

W trakcie Rewolucji Francuskiej Napoleon osiągnął szybki wzrost. W 1796 prowadził tzw. kampanię włoską i utorował sobie osobistą drogę do władzy. W tym samym czasie poślubił szanowaną Josephine de Beauharnais w tym samym roku i tym samym zapewnił sobie osobistą pozycję. W 1799 poparł także obalenie rządu rewolucyjnego, a następnie został mianowany najwyższym konsulem.

Dzięki temu posunięciu Napoleon skutecznie zapewnił sobie wyłączną władzę.
W dalszym toku swojej pracy stworzył porewolucyjną strukturę państwa i opracował tzw. kodeks cywilny. W związku z licznymi konfliktami zbrojnymi i sukcesami militarnymi udało mu się zreorganizować państwową kasę. W 1802 roku jego osobisty skandal wybuchł w katedrze Notre Dame, w której dokonał własnej koronacji wyrywając koronę z rąk papieża.

Wygnanie na wyspie Elba

Po tym, jak cesarz Napoleon stracił przychylność wojska w 1814 roku, kiedy wojska alianckie zajęły Paryż, dzieło życia Napoleona zostało w rezultacie zniszczone. W trakcie tego, z perspektywy czasu, w 1814 r. „wygnanie” do Elba-Wyspa. Na mocy traktatu z Fontainebleau Napoleonowi przyznano roczną opłatę i stałe miejsce zamieszkania na Elbie. Mieszkańcy Elby byli podekscytowani i zachwyceni mogąc powitać na swojej wyspie tak wysokiego rangą nowego mieszkańca i powitali go z radością.

Napoleon na Elbie

Życie na Elbie było łatwe i spokojne. Napoleon nie widział końca swojego życia, które chciał spędzić na Elbie, nic więc dziwnego, że kiedy dotarł do idyllicznej Islandii, potajemnie planował wyjazd. Niestrudzenie pracował nad powrotem do Paryża i niespodziewanie ponownie najechał Paryż w 1815 r. z wieloma przeciwnościami losu i wykorzystał 125.000 1815 żołnierzy, którzy byli dobrze wyposażeni i doświadczeni. W następnym kroku utworzył rząd tymczasowy i zbuntował się przeciwko tzw. sojuszowi. Jednak w czerwcu XNUMX roku przegrał bitwę pod Waterloo, więc Napoleon został ostatecznie pokonany. Napoleon zrezygnował na dobre i resztę życia spędził na wygnaniu na małej, ale odległej wyspie św. Heleny.

Jak długo Napoleon przebywał na wyspie Elba?

Do dziś wyspa Elba kojarzy się przede wszystkim z Napoleonem. Elbanowie zamieszkiwali go od 03.05.1814 maja 26.02.1815 do XNUMX lutego XNUMX roku. Na początku na miejscu panowała wielka radość i podekscytowanie, że od tej pory możemy gościć słynnego gościa w domu. Radość Napoleona początkowo została powstrzymana, mimo że zgodnie z tradycją zaprojektował nową flagę na rejsie statkiem na Elbę, którą powinno nieść nowe księstwo Napoleona. Nawiasem mówiąc, flaga, która właśnie została stworzona, już falowała, gdy przybył do portu Portoferraio.

Napoleon na Elbie: pobyt na wyspie

Kiedy przybył do Portoferraio, pierwszą noc spędził w miejscowym ratuszu. Potem przeniósł się do Villa die Mulini i Villa San Martino na resztę swojego pobytu, a także raz za razem do apartamentu miejskiego, który miał w Portoferraio. Napoleon wykorzystał czas, który miał na miejscu i całkowicie zreorganizował Elbę jako państwo wyspiarskie. Doprowadziło to do tego, że zbudował drogi i mosty, a także wykopał kanały i osuszył bagna. W trakcie swojej pracy promował zalesianie i wydobycie rudy, a także promował uprawę winorośli. W celu zalesienia lasów sprowadzał sadzonki dębu i kasztany.

Do dziś Elba korzystała z wysiłków Napoleona. Mówiono, że pierwsi turyści odwiedzili Elbę i odkryli Elbę podczas jego pobytu. W tym czasie goście chcieli odwiedzić małe nowe imperium wielkiego Napoleona i zobaczyć, co dokładnie zrobił ze swojej trudnej sytuacji. Ponieważ Napoleon nadal obserwował wydarzenia międzynarodowe, mimo że był daleki od klucza do władzy, obawiał się, że zostaną na nim dokonane zamachy. Jego lęki utorowały drogę jego odnowionym dążeniom do przejęcia władzy. Z tego powodu Napoleon opuścił wyspę z małym orszakiem około 1.000 lojalnych żołnierzy, aby przez 100 dni walczyć o powrót do władzy we Francji.

Atrakcje turystyczne i wizyta na Elba

Elba, jako archipelag Toskanii, jest szczególnie popularna w krajach niemieckojęzycznych. Na miejscu zwiedzający szybko zauważają, że zegary tykają zupełnie inaczej, co jest typowe dla wyspy. Bogata przyroda i idylliczna atmosfera wyspy zapraszają do marzeń i odkrywania. Nic więc dziwnego, że wyspę otaczają długie szlaki turystyczne i piękne zatoki. Niegdyś najwybitniejszy mieszkaniec wyspy odcisnął na niej szczególny znak. Do dziś, jako turysta, można zobaczyć imponujące wspomnienia Napoleona rozsiane po całej wyspie.