Wyspa Montecristo

We Włoszech jest wiele wskazówek dla osób poufnych. Ale wymarzone porty w maleńkich wioskach czy rustykalne restauracje są mało spektakularne w porównaniu z mistyczną wyspą, którą można odwiedzać tylko dwa razy w roku.

Wyspa nie może być bardziej ekskluzywna: Wyspa Montecristo należy do Włoch i znajduje się w Toskanii. Jest pod ścisłą ochroną, tylko 1.000 zwiedzających może odwiedzić wyspę w dwa różne dni w roku. Mistyczny Historia a różnorodność biologiczna tego miejsca sprawia, że ​​jest to wyjątkowy i ekscytujący cel podróży.

Kto mieszka na wyspie?

Dziś Montecristo jest praktycznie niezamieszkane, a na wyspie jest tylko kilku pracowników, którzy opiekują się lasem. Natura całkowicie odzyskała wyspę. Do XVI wieku na wyspie mieszkała wspólnota mnichów, do dziś w klasztorze San Mamiliano można znaleźć szczątki.

Dziś można również odwiedzić jaskinię, w której podobno mieszkał Maximiliano. Jedynym domem na wyspie Montecristo, w którym obecnie mieści się wydział leśnictwa, jest Villa Reale w Cala Maestra, zbudowana przez Anglika, w której zbudowano także małe muzeum historii naturalnej. Jednak wizyta nie jest konieczna, ponieważ cała wyspa to jedno muzeum zwierząt i przyrody.

Wakacje na plaży? Nie tutaj!

Aby dostać się na Montecristo, musisz wypełnić formularz zgłoszeniowy i mieć nadzieję, że będziesz jednym z nielicznych, którym pozwolono odwiedzić wyspę. Jako pierwsi zostaną zatwierdzeni naukowcy i grupy szkolne. Aby dostać miejsce, musisz być cierpliwy i mieć szczęście.

Wyjątkowa natura

Wyspa Montecristo składa się głównie z szarego lub różowego granitu i wygląda jak piramida, co dodaje jej pewnego wdzięku.

Najwyższe góry Montecristo to Monte Fortezza i Cima dei Lecci. Bardzo strome klify przybrzeżne utrudniają i utrudniają dostęp do wyspy. Tylko po zachodniej stronie wyspy znajduje się miejsce, gdzie można zacumować i dostać się na wyspę.

Warunki klimatyczne panujące na wyspie sprzyjały rozkwitowi flory i fauny wielu gatunków, które niegdyś występowały na całym archipelagu toskańskim. Tamtejsza przyroda składa się głównie z śródziemnomorskiej roślinności krzewiastej z wrzosami, rozmarynem, różami skalnymi i kocanką i jest ważnym schronieniem dla ptaków wędrownych.

Jeśli chodzi o dziką przyrodę, z pewnością bardzo dobrym przykładem jest dzika koza, przewodniki marynarki wojennej przywieźli ją ze sobą w czasach starożytnych, a obecnie optymalnie dostosowała się do otoczenia. Wyspa jest także domem dla rzadkiego Discoglossus sardus, rzadkiego gatunku żaby pochodzenia sardyńsko-korsykańskiego. Czujesz się, jakbyś został przetransportowany z powrotem do kraju przed naszymi czasami.

Wyspa Montecristo znajduje się na ścieżce wielu ptaków wędrownych, a także jest domem dla ważnych ptaków morskich, takich jak mewa koralowa i strzyż śródziemnomorski. Wyspa jest również domem dla ptaków drapieżnych, takich jak pustułka, rzadki orzeł przedni i niektóre krukowate. Jest także domem dla endemicznych gatunków gadów, takich jak żółto-zielony biegnący wąż i wąż Montecristo.

Flora i fauna morska wokół Montecristo jest również bardzo bogata. Na dnie morskim Montecristo znajdują się łąki z trawą neptunową i ukwiałami. Jeszcze 40 lat temu wyspa była naturalnym siedliskiem mniszki lekarskiej, gatunku, który niestety jest bardzo rzadki na Morzu Śródziemnym. Wyspa jest w Sanktuarium wielorybów Pelagos.

Rezerwat przyrody i jego wykorzystanie

Cała wyspa Montecristo i małe wysepki przybrzeżne są rezerwatami przyrody w strefie 1, która chroni wyspy do jednego kilometra od morza.

Rada Europy, która ogłosiła wyspę rezerwatem biogenetycznym, ograniczyła roczną liczbę turystów do 1.000, głównie naukowców i stowarzyszeń ochrony przyrody. Spośród tych 1000 odwiedzających Park Narodowy od kilku lat zarezerwował 100 miejsc na Montecristo dla osób, które chcą odwiedzić Elba-Wyspa mieszkać.

Historia Montecristo

Według legendy nazwa Monte Cristo pochodzi od imienia San Mamiliano, który po pojmaniu i zniewoleniu uciekł i schronił się na wyspie Monte Cristo. Mieszkał samotnie, medytując w jaskini zwanej Grotta del Santo, i nadał wyspie nazwę „Mons Christi” (Mnich Chrystusa).

Mówi się również o skrzydlatym smoku, który strzegł wyspy z ręki Mamiliano, ale w pewnym momencie został zamordowany: W momencie, gdy smok został pokonany w bitwie, wytrysnęło źródło krystalicznie czystej wody.

Wyspa zyskała sławę dzięki powieści „Hrabia Monte Cristo*», opowiadający znaną historię skarbu ukrytego w klasztorze San Mamiliano na Monte Cristo, zbudowanym około 1700 roku przez mnichów benedyktyńskich. Nie wiadomo, czy ktokolwiek kiedykolwiek go szukał i czy w ogóle udało się go odnaleźć.

Dlaczego miałbym tam iść?

Ale wizyta naprawdę jest tego warta, ponieważ wyspa Montecristo do dziś została oszczędzona sporej części turystów. Mieszkają tam tylko cztery osoby, dwóch ekologów i dwóch urzędników włoskich leśników.

Cała wyspa Montecristo została ogłoszona rezerwatem przyrody. Podczas wizyty należy zawsze postępować zgodnie z instrukcjami miejscowych mieszkańców, którzy odbiorą Cię z jedynego molo na wyspie. Montecristo ma surowe zasady. Na przykład możesz natychmiast zapomnieć o wakacjach na plaży, ponieważ wybrzeże jest widoczne tylko do kilometra w głąb lądu.