Apuaanse Alpen in het noorden van Toscane
inhoud
De Apuaanse Alpen (Alpi Apuane) zijn een ruig gebergte van kalksteen en marmer in het noordwesten van Toscane, tussen de kust van Versilia en de regio Garfagnana. De toppen reiken tot bijna 2.000 meter hoogte, op slechts enkele kilometers van de zee. Wandelaars vinden er bergtochten met uitzicht op zee, maar ook grotten en de wereldberoemde marmergroeven van Carrara.
Apuaanse Alpen – in één oogopslag
- Locatie: tussen Magra (noordwest), Serchio/Garfagnana (oost) en de kust van Versilia en Riviera Apuana (zuidwest); provincies Massa-Carrara en Lucca
- Hoogste berg: Monte Pisanino, 1.946 m
- Beschermd gebied: Regionaal Natuurpark Alpi Apuane (sinds 1985), UNESCO Geopark sinds 2012
- Grotten: Grotta del Vento (het hele jaar door, rondleidingen van 1 tot 3 uur) en Corchia-grot (grootste grottenstelsel van Italië)
- Marmer: Steengroeven in de buurt van Carrara, bijvoorbeeld door Jeeptour door de marmergroeven van Carrara (GetYourGuide)
- Beste tijd om te wandelen: Van mei tot oktober; in de winter ligt er vaak sneeuw op de bergtoppen.
De bergen en het natuurpark
De Apuaanse Alpen hebben geen geologische band met de "echte" Alpen – ze behoren tot de uitlopers van de Apennijnen, maar met hun steile bergkammen en keteldalen lijken ze op hoogalpiene bergen. De naam is afgeleid van de Apuanen, een Ligurische stam die hier in de oudheid woonde. Het gebergte is sterk gekarstificeerd: er zijn bijna 2.000 grotten bekend.
Sinds 1985 beschermt het Regionaal Natuurpark Apuaanse Alpen een groot deel van het gebergte. In 1997 werd het gebied teruggebracht tot ongeveer 20.600 hectare om de marmerwinning te kunnen voortzetten – een conflict dat de regio tot op de dag van vandaag nog steeds beïnvloedt. Sinds 2012 maakt het park deel uit van het UNESCO Global Geoparks Network.
De hoogste toppen
| top | hoogte |
|---|---|
| Monte Pisanino | 1.946 m |
| Monte Cavallo | 1.895 m |
| Mount Tambura | 1.895 m |
| Pania van het Kruis | 1.858 m |
| Monte Grondilice | 1.808 m |
Monte Cavallo 1.895 m 
Monte Pisanino 1.946 m Monte Tambura 1.895 m
Wandelen in de Apuaanse Alpen
Het netwerk van wandelpaden is dicht en gemarkeerd met de rood-witte markeringen van de CAI (Club Alpino Italiano). Veel wandelingen zijn uitdagend ondanks hun relatief lage hoogte: steile, vaak onbeschutte paden, puinhellingen en marmergrind. Mist die vanaf zee opkomt is een veelvoorkomend gevaar, omdat het de navigatie snel kan bemoeilijken. Zorg ervoor dat u stevige schoenen, voldoende water (bronnen zijn schaars) en een kaart of GPS-track meeneemt. Voor meer ideeën, zie ons artikel Wandelen in Toscane.
Pania van het Kruis
Pania della Croce (1.858 m) wordt beschouwd als de "Koningin van de Apuaanse Alpen". De klim voert door beukenbossen en over puinhellingen; op heldere dagen strekt het uitzicht vanaf de top zich uit over de Ligurische en Tyrreense Zee tot aan de Apennijnen. De wandeling is lang en vereist een goede tredzekerheid.
Monte Forato en de dubbele zonsondergang
Een grote, natuurlijke rotsboog overspant de twee toppen van Monte Forato. Deze boog zorgt voor een bekend schouwspel: van ongeveer 29 november tot 1 december verdwijnt de zon, gezien vanuit de Serchio-vallei, 's middags achter de boog en verschijnt seconden later weer in de opening – een "dubbele zonsondergang". Volgens Grotta del Vento is dit rond 15.30 uur te zien; een goed uitkijkpunt bevindt zich in de buurt van het gehucht Trimpello, aan de weg naar Vergemoli.
Campocatino en Monte Roccandigia
De wandeling bij Vagli Sotto is gemakkelijker: het bergdorp Campocatino ligt op ongeveer 1.000 meter hoogte in een voormalige gletsjercirque met oude herdershutten, waarboven de rotswanden van de Monte Roccandigia oprijzen. Vlakbij ligt het stuwmeer van Vagli met het onder water gelegen dorp Fabbriche di Careggine.
Marmergroeve in de buurt van Carrara Marmergroeve in de buurt van Carrara
Hutten en startpunten
Voor meerdaagse wandelingen zijn er berghutten (rifugi) die beheerd worden door de Italiaanse Alpenclub (CAI) en particuliere aanbieders. Veel hutten zijn alleen in de zomermaanden continu geopend; anders zijn ze in het weekend of op aanvraag open – reserveren wordt aanbevolen. Goede startpunten zijn de bergdorpjes van Versilia, zoals Stazzema, Cardoso, Pomezzana en Levigliani, evenals Fornovolasco, Vagli en Castelnuovo di Garfagnana aan de Garfagnana-kant. De beste tijd om te wandelen is mei/juni en september/oktober, wanneer de kastanjebossen in volle herfstkleuren staan; begin vroeg in de zomer.
Grotten en marmergroeven
Grotta del Vento
De Grotta del Vento bij Fornovolasco (gemeente Fabbriche di Vergemoli) aan de Garfagnana-kant is het hele jaar door geopend (behalve op 25 december). Er zijn drie rondleidingen: 800 meter in ongeveer 1 uur, 1.500 meter in 2 uur en 2.200 meter in 3 uur, waarbij je stalactieten, kleine meertjes en ondergrondse beekjes kunt bewonderen. De temperatuur binnen is constant 10,7 °C – neem een jas mee. Voor actuele openingstijden, prijzen en online reserveringen kunt u terecht op de officiële website.
Corchia-grot
De Antro del Corchia in Monte Corchia, met ongeveer 70 kilometer aan gangen en schachten, is het grootste ondergrondse grottenstelsel van Italië. Bezoekers kunnen ongeveer 2 kilometer ervan verkennen tijdens een rondleiding. Een shuttlebus brengt u vanaf het dorpsplein in Levigliani di Stazzema naar de ingang op een hoogte van ongeveer 860 meter. Neem voor data en prijzen van de rondleidingen contact op met de aanbieder, Corchia Park.
De marmergroeven van Carrara
Helderwitte steengroeven bezaaien de hellingen boven Carrara ; ongeveer 100 van de circa 140 actieve steengroeven in de Apuaanse Alpen liggen in het Carrara-bekken. De steengroeven bij Colonnata, Fantiscritti en Torano kunnen bezocht worden, het gemakkelijkst met een rondleiding – zoals de jeeptour door de marmergroeven van Carrara of een dagtocht getiteld "Carrara-marmer van Michelangelo ". Marmer wordt ook gebruikt in de beeldhouwwerkplaatsen van Pietrasanta.
accommodatie
Voor wandelingen aan de oostkant is de regio Garfagnana ideaal: accommodaties in Castelnuovo di Garfagnana zijn te vinden op Booking.com . Wie bergen en zee wil combineren, kan aan de kust in Versilia verblijven, bijvoorbeeld in Forte dei Marmi of Viareggio , en van daaruit de bergen in trekken voor excursies.
Vind accommodatie in de Garfagnana
Excursiebestemmingen aan de rand van de Apuaanse Alpen
Verscholen tussen de bergen en de zee bij Viareggio ligt het Massaciuccoli-meer, een natuurreservaat met rietvelden en een rijke vogelpopulatie; Giacomo Puccini woonde aan de oever in Torre del Lago. Ten zuiden daarvan ligt Lucca met zijn wandelbare stadsmuren. Lees meer over de kust tussen Carrara en Pisa in Toscane: Kust van Carrara naar Pisa.
Veelgestelde vragen over de Apuaanse Alpen
Wat is de hoogste berg in de Apuaanse Alpen?
Monte Pisanino is met 1.946 meter de hoogste piek (sommige bronnen noemen 1.947 meter). Deze wordt gevolgd door Monte Cavallo en Monte Tambura, beide met een hoogte van ongeveer 1.895 meter.
Waar bevinden zich de Apuaanse Alpen?
In het noordwesten van Toscane, in de provincies Massa-Carrara en Lucca, tussen de kust van Versilia en de Garfagnana. Ze worden begrensd door de rivieren Magra en Serchio.
Zijn de Apuaanse Alpen een goede plek om te wandelen?
Ja, er is een dicht netwerk van gemarkeerde paden door de CAI (Italiaanse Alpenclub). Veel routes zijn steil en soms onbeschut; een goede tredzekerheid, stevig schoeisel en voldoende water zijn essentieel, en mist kan snel opkomen.
Welke grotten kun je bezoeken in de Apuaanse Alpen?
De Grotta del Vento bij Fornovolasco (drie rondleidingen van 1 tot 3 uur, het hele jaar door) en de Antro del Corchia bij Levigliani, het grootste grottenstelsel van Italië met ongeveer 2 km aan wandelpaden.
Wanneer is er een dubbele zonsondergang bij Monte Forato?
Volgens Grotta del Vento is het licht van ongeveer 29 november tot 1 december rond 15.30 uur het best te zien in de buurt van Trimpello in de Serchio-vallei.
Zijn de Apuaanse Alpen een nationaal park?
Nee, het is een regionaal natuurpark (Parco Naturale Regionale delle Alpi Apuane, opgericht in 1985) en sinds 2012 een UNESCO Geopark.
